Georg Huth
Biografia
Georg Huth urodził się w Krotoszynie. W 1885 rozpoczął studia na Uniwersytecie Berlińskim, a w 1889 uzyskał tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie w Lipsku. Od 1891 wykładał języki Azji Środkowej oraz buddyzm. Po uzyskaniu subwencji Rosyjskiej Akademii Nauk podjął w 1897 wyprawę badawczą na Syberię, gdzie badał języki tunguskie. W 1902 podjął kolejną wyprawę, tym razem do Turfan, zleconą przez berlińskie Königliches Museum für Völkerkunde, a następnie spędził kilka lat w zachodnim Turkmenistanie badając języki i folklor ludów tureckich.
Publikował prace m.in. Die Zeit des Kālidāsa (Berlin, 1889), Chandoratnākaraz Ratnākaraçānti (tekst sanskrycki, Berlin, 1890) i Geschichte des Buddhismus in der Mongolei: aus dem Tibetischen des 'Jigs-med-nam-mkha' (Tom I w języku tybetańskim; Tom II – tłumaczenie niemieckie, Strasburg, 1892–1896); Die Inschriften von Tsaghan Baišing (Lipsk, 1894) oraz Die Tungusische Volkslitteratur und Ihre Ethnologische Ausbeute (1901) w biuletynie Rosyjskiej Akademii Nauk.