Henryk Wojciech Duczmal
Biografia
Henryk Wojciech Duczmal urodził się 23 kwietnia 1908 roku w Krotoszynie. Był dyrygentem, dyrektorem teatru i pedagogiem. Ojcem dyrygentki Agnieszki Duczmal.
Egzamin dojrzałości zdał w Państwowym Gimnazjum Klasycznym im. H. Kołłątaja w Krotoszynie w 1927 roku. Przez rok pracował w Zarządzie Miejskim i grał w założonym przez siebie zespole, aby sfinansować studia.
W 1933 roku ukończył studia na Wydziale Pedagogicznym Konserwatorium Muzycznego w Poznaniu. Studiował także na Uniwersytecie Poznańskim i w 1934 roku uzyskał dyplom muzyka z oceną bardzo dobrą. Do 1939 roku pracował w Poznaniu jako nauczyciel muzyki i chórmistrz. Za tajne nauczanie został wysiedlony na Kielecczyznę i uwięziony w obozach w Seelow i Dabendorf.
Po wyzwoleniu powrócił do rodzinnego Krotoszyna, gdzie mieszkał do 1949. Tam w latach 1945-50 pracował jako nauczyciel śpiewu, założył kilka zespołów chóralnych i muzycznych, pełnił także funkcję kierownika Referatu Kultury i Sztuki.
W 1949 powrócił do Poznania. Był dyrektorem stworzonej przez siebie Miejskiej Szkoły Umuzykalniającej, członkiem Powiatowej Rady Narodowej i nauczycielem w Państwowej Szkole Muzycznej, a później także w Szkole Baletowej w Poznaniu.
W latach 1950-1955 pełnił funkcję dyrektora i był jednym z dyrygentów Symfonicznej Orkiestry Objazdowej Towarzystwa Filharmonii Robotniczej w Poznaniu. Od roku 1955 pełnił obowiązki kierownika muzycznego poznańskiej rozgłośni Polskiego Radia. W tym okresie założył też zespół radiowy Kapela Wojciecha Surdyka, z którym nagrał ponad 250 opracowanych przez siebie melodii wielkopolskich.
W latach 1956-1958 był dyrektorem Estrady.
Od 15 sierpnia 1958 do 31 marca 1962 sprawował funkcję dyrektora Poznańskiej Opery Poznańskiej; w tym czasie zmodernizował budynek teatru, powiększył widownię i poszerzył kanał orkiestralny. Od 1961 pracował w Szkole Baletowej w Poznaniu i szkołach muzycznych Poznania. Od 1 lutego 1962 do 31 sierpnia 1964 był dyrektorem administracyjnym Poznańskiej Opery Poznańskiej.
W latach 1964-1970 był dyrektorem Poznańskiej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I stopnia im. H. Wieniawskiego. Za jego czasów w roku szkolnym 1966/67 rząd wdrożył reformę szkolnictwa: m.in. wydłużono naukę w szkołach podstawowych o jeden rok. Od 1 września 1966 roku do 31 sierpnia 1969 dyrektor Sekcji Chóralnej Państwowej Podstawowej Szkoły Muzycznej nr 1 w Poznaniu.
Życie prywatne: Był synem Józefa Duczmala, rzemieślnika i Joanny z Bączkowskich, mężem Leokadii z domu Surdyk (ślub 18 lipca 1933), ojcem dyrygentki Agnieszki Duczmali oraz profesora chemii Wojciecha.
Zmarł 14 sierpnia 1977 w Poznaniu, gdzie został pochowany na cmentarzu Górczyńskim.