Karol ŚwinarskiherbuPoraj
Biografia
Karol ŚwinarskiherbuPoraj urodził się 11 stycznia 1890 roku w Krotoszynie. Był synem urzędnika kolejowego Henryka Świnarskiego (1854–przed 1933) i Anieli z domu Cybińska (1859–1933).
Powołany do armii niemieckiej. Służył w 1 kompanii 37 Pułku Fizylierów i dwukrotnie ranny w 1914.
W latach 1919–1921 pełnił służbę w 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich, który został przemianowany na 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej. Dowodził 4 kompanią strzelców, a następnie pułkową szkołą podoficerską (od 5 lipca do 4 października 1919) i II batalionem (od 4 października 1919 do 9 lipca 1920).
19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 478. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 roku był odkomenderowany do Wyższej Szkoły Wojennej w Paryżu. Od 1924 roku należał do kadry kursu doszkolenia oficerów sztabowych piechoty w Grupie, pozostając oficerem nadetatowym macierzystego 57 Pułku Piechoty. 17 listopada 1925 roku został przydzielony do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko referenta. 10 września 1927 roku otrzymał przeniesienie do 2 Batalionu Ciężkich Karabinów Maszynowych w Różanie na stanowisko dowódcy. 23 stycznia 1928 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 61. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 23 grudnia 1929 roku otrzymał przeniesienie ze zlikwidowanego 2 baonu c.k.m. do Szkoły Podchorążych Piechoty na stanowisko dowódcy batalonu unitarnego w Rozanie. W okresie od 23 października do 13 listopada 1930 roku pełnił w zastępstwie obowiązki komendanta Szkoły Podchorążych Piechoty. 23 marca 1932 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 44 Pułku Piechoty w Równem. 15 czerwca 1933 roku inspektor armii, generał dywizji Edward Śmigły-Rydz przedstawił marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu jego kandydaturę na stanowisko dowódcy pułku. 28 czerwca 1933 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku. 25 lipca 1934 został wybrany członkiem zarządu Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Sanockiej. Był działaczem lwowskiego okręgu Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.
Zmarł 17 listopada 1935 roku w Warszawie. 21 listopada 1935 roku pochowany na cmentarzu w rodzinnym Krotoszynie. Na pomniku widnieje napis pułkownik, a podobizna ma kapelusz z trzema gwiazdkami i dwoma galonami oficerskimi. Na stopień pułkownika został mianowany pośmiertnie ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 w korpusie oficerów piechoty.
Był żonaty z Irmgardą z Liczbińskich (na początku wojny wybrała narodowość niemiecką). Jego synami byli reżyser Konrad Swinarskii i Henryk (w 1944 powołany do Wehrmachtu, zginął w 1945).