Władysław Nawrocki
Biografia
Władysław Nawrocki (8 maja 1891 w Krotoszynie – 23 kwietnia 1940 w Katyniu) był kapitanem administracji Wojska Polskiego (piechota), powstańcem wielkopolskim, uczestnikiem wojny polsko‑bolszewickiej, kawalerem Virtuti Militari i ofiarą zbrodni katyńskiej.
Był związany z Polskim Towarzystwem Gimnastycznym „Sokół” i wiceprzewodniczącym krotoszyńskiego gniazda. Organizował wyszkolenie fizyczne młodzieży i prowadził zawody sportowe, często sam prowadząc treningi patriotyczne. Uczestniczył w Zjeździe Sokolników w Krakowie w 1910.
W 1912 roku został wcielony do Armii Cesarstwa Niemieckiego. Służył w 155. Pułku Piechoty w Ostrowie Wielkopolskim, a podczas I wojny światowej walczył w jego szeregach. Po wojnie współpracował z TG „Sokół” w Gostyniu (1919).
W okresie międzywojennym służył w 74. Górnośląskim Pułku Piechoty w Lublińcu (1922–1929) i prowadził wykłady w Korpusie Kadetów Nr 3 w Rawiczu. W 1933 roku przeniesiony do 55. Poznańskiego Pułku Piechoty w Lesznie; w 1936 roku awansował do 56. Pułku Piechoty w Krotoszynie i objął stanowisko komendanta Przysposobienia Wojskowego w Gostyniu (1936–1939).
W sierpniu 1939 roku brał udział w organizowaniu obrony kraju, a we wrześniu 1939 prowadził działania Ośrodka Zapasowego 25 Dywizji Piechoty. Po wejściu wojny do Polski, 27 września 1939 roku trafił do więzienia NKWD w Kozielsku, skąd był przewieziony do Katynia i zamordowany 23 kwietnia 1940 roku.