Władysław Rybakowski
Biografia
Władysław Rybakowski urodził się 22 maja 1885 roku w Krotoszynie jako syn cieśli Wawrzyńca i Marianny z Borowińskich. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczył się zawodu kowala. Od 1908 roku był naczelnikiem krotoszyńskiego gniazda Sokola.
W czasie I wojny światowej powołany do armii pruskiej, służył w artylerii i osiągnął stopień sierżanta. 24 grudnia 1918 r. wrócił do Krotoszyna. Wieczorem 1 stycznia 1919 r. kierował brawurową akcją zdobycia koszar niemieckich w Krotoszynie, z której zdobyto znaczne ilości broni i amunicji, użytej później w wyzwoleniu i obronie miasta oraz na granicy z Zduńską Wolą i Cieszkowem.
Po utworzeniu w lutym 1919 roku Żandarmerii Konnej w powiecie krotoszyńskim (w strukturach Żandarmerii Krajowej Sił Zbrojnych w byłym zaborze pruskim) jako wachmistrz został zastępcą dowódcy oddziału. W okresie międzywojennym i podczas okupacji hitlerowskiej pracował jako kolejarz i służył w straży pożarnej. Przez całą wojnę przechowywał orła z pomnika Józefa Piłsudskiego w Krotoszynie oraz tablice upamiętniającą Powstanie Wielkopolskie.
Spoczywa na cmentarzu w Krotoszynie.
W działalności publicznej był członkiem Związku Powstańców Wielkopolskich i autorem rękopiśmiennych wspomnień ze swego udziału w powstaniu. Był także Honorowym członkiem krotoszyńskiego Sokola.
W działalności artystycznej autorował amatorskie sztuki sceniczne i piosenki wykonywane przez powstańców, prezentowane na Bazaru Krotoszyńskiego.
Dwukrotnie żonaty: z Agnieszką z Jankiewiczów (zm. 1926) – dzieci: Kazimierz (1920-1991), Czesława (Serek-Mizera, 1914-1988) i z Zuzanną Zofią z Szymkowiaków (1901-1972) – dzieci: Barbara (Płócienniczak, 1928-1989), Józef (1935-1991) i Roman (1940-2000).
Jego wnukiem jest Janusz Rybakowski (ur. 1946), a prawnukiem Filip Rybakowski (ur. 1973) – oboje profesorowie psychiatrii na poznańskim Uniwersytecie Medycznym.
Odznaczony m.in.: Odznaką „Powstańcowi Broni Wdzięczna Wielkopolska”, Mieczami Hallerowskimi, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości oraz medalami: brązowym, srebrnym i złotym Za Zasługi dla Pożarnictwa. 23 lutego 2012 roku Rada Miejska Krotoszyna uchwałą nadała mu imię ronda przy skrzyżowaniu ulic Łąkowej i Bolewskiego.